Gibelini i Gwelfowie
Z Wikipedii
Gibelini i Gwelfowie – stronnictwa polityczne rywalizujące we Włoszech między XII a XIII wiekiem, głównie w okresie zmagań cesarza Fryderyka II z papiestwem.
Nazwa Gwelfowie wywodzi się od włoskiej formy nazwiska popieranych przez nich książąt bawarskich Welf. Welfowie współpracowali z Państwem Kościelnym w walce przeciwko Cesarstwu Rzymskiemu, a od XIII wieku byli przeciwnikami władzy cesarskiej we Włoszech.
Gibelini (lub Gibelinowie, z wł. Ghibellino) byli stronnikami władzy cesarskiej we Włoszech. W pewnym okresie zdołali zdominować część miast włoskich. Nazwa stronnictwa pochodzi od nazwy wirtemberskiego miasta Waiblingen i zarazem zawołania bojowego Hohenstaufów.
Oba stronnictwa nękane były wewnętrznymi sporami, co prowadziło niekiedy do zatarcia głównej linii podziału. N.p. we Florencji w pocz. XIV w. stronnictwo Gwelfów podzieliło się na białych gwelfów – zwolenników ugody z cesarzem, i czarnych – radykalnie antycesarskie. Nazwy stronnictw i podziały przetrwały czasy zasadniczej przyczyny sporów i były w użyciu także po upadku dynastii Hohenstaufów.
Przynależność do stronnictw znalazła swoje odzwierciedlenie w heraldyce włoskiej. Rody i niekiedy miasta należące do partii Gibelinów umieszczały w głowicy tarczy herbowej czarnego cesarskiego orła, dwu lub jednogłowego, w złotym polu (wł Capo dell`Imperio), a zwolennicy Gwelfów, w błękitnym polu głowicy sadowiły czerwony kołnierz turniejowy ponad trzema złotymi liliami (wł. Capo d`Angio), niekiedy stosowano same tylko trzy złote lilie.
[edytuj] Miasta Gibelinów
